"It's difficult to admit the obvious"
political world

Antyżydowskie oblicze wydawnictw katolickich w II RP

jan bodakowski|Monday, February 23, 2015

Od wielu lat utracone dziedzictwo polskiej myśli politycznej okresu dwudziestolecia międzywojennego stara się przywrócić, wydając prace największych polskich ideologów i publikacje niezwykle reprezentatywne dla polskiego przedwojennego życia politycznego, Wydawnictwo Antyk Marcina Dybowskiego. Jedną z ostatnich publikacji jest reprint tłumaczonej z francuskiego pozycji, wydanej przez Księgarnie św. Wojciech, „Izrael. Jego przeszłość i przyszłość” autorstwa H. De Vries de Heekelingen.


O antyżydowskim charakterze publikacji katolickich w II RP wspominał w artykule „Cienie przeszłości” zamieszczonym na stronie academia.pan Grzegorz Krzywiec z Instytut Historii Polskiej Akademii Nauk pisząc: „Lata 20. pokazały jeszcze jeden istotny element polskiego antysemityzmu: jego ścisłe związki z popularną mentalnością religijną. Ich symbolem mogą być losy poznańskiej Księgarni św. Wojciecha, jednego z głównych wydawców popularnej literatury religijnej w Polsce, a zarazem największego popularyzatora publikacji antysemickich”. Jedną z publikacji o których wspomina Grzegorz Krzywiec jest właśnie praca autorstwa H. De Vries de Heekelingen. Pracę tą rozpoczyna wstęp pochodzący od katolickiego wydawnictwa autorstwa Ludomira Czerniewskiego. We wstępie wydawnictwo stwierdza że celem publikacji jest opis zjawiska Żydów bez popadania w skrajność (czy to antysemicką czy filosemicką). W swoim wstępie wydawnictwo skupiło się na obecności Żydów w Polsce. Zdaniem wydawnictwa Żydzi powszechnie handlowali Słowiańskimi niewolnikami. A od XIII wieku Żydzi uzależnili od siebie władców Polski, i korzystając z tego pasożytowali na Polsce i Polakach (czerpiąc zyski z lichwy, ceł, licencji na wydobycie, poboru podatków i emisji waluty). Przywileje żydowskie gwarantowali polscy władcy, Żydowskim praktykom sprzeciwiał się kościół katolicki. Który w trzy lata po nadaniu jednego z pierwszych przywilejów żądał separacji Żydów i gojów, uznawał Żydów za przewrotnych i zdemoralizowanych, zabraniał Żydom korzystać z gospód i łaźni chrześcijańskich, posiadania niewolników, sług i mamek chrześcijańskich, potępiał lichwę praktykowaną przez Żydów, zabraniał przyznawania Żydom urzędów i praw pobierania danin. W kolejnych uchwałach synodalnych zabraniał handlu i relacji z Żydami. Władza świecka ignorowała żądania kościoła i wspierała społeczność żydowską. Pokojowe usposobienie Polaków (odmienne od usposobienia zachodnich Europejczyków) miało zdaniem katolickiego wydawnictwa „podsunąć Żydom myśl całkowitego w przyszłości opanowania Polski”. Władze królewską w filosemityzmie wspierała szlachta. W czasach nowożytnych Polska stała się dla Żydów rajem, centrum ich społeczności, krajem gdzie mieli zapewnioną samorządność. Dynamizm społeczności żydowskiej miał zdaniem katolickiego wydawnictwa doprowadzić do zagłady gospodarczej Polski, zniewolenia włościan i mieszczan, a w konsekwencji zaborów. Pod zaborami zwolennikiem tezy o destruktywnej roli Żydów był Stanisław Staszic (a po nim Jan Jeleński wydawca tygodnika „Rola”, Roman Dmowski i wielu innych), a na rzecz społeczności żydowskiej działał Wielopolski. H. De Vries de Heekelingen w swej książce uznał że: od tysiącleci ludzkość trapi problem żydowski, którego nie dało się rozwiązać ani prześladowaniami Żydów, ani chrzczeniem ich, ani asymilacją Żydów z tubylcami. Przyczyną problemu żydowskiego zdaniem autora książki miała być: obcość Żydów, dążenie Żydów do władzy nad światem, i wsparcie żydów dla destrukcyjnych ruchów rewolucyjnych (w tym i komunizmu). Zdaniem francuskiego publicysty „antysemityzm pojawiał się u wszystkich ludów, we wszystkich wiekach, wśród wszystkich religii i cywilizacji”, i wszędzie miał ten sam przebieg: pojawienie się Żydów wśród tubylców nie mających antyżydowskich uprzedzeń, nabycie przez społeczność żydowską przywilejów kosztem tubylców, pojawienie się antysemityzmu wśród dyskryminowanych i zmarginalizowanych tubylców. W swej książce autor przybliża czytelnikom zgodne ze schematem losy Żydów w: Egipcie, Palestynie, krajach Morza Śródziemnego, Cesarstwie Rzymskim, katolickiej Europie, Francji, Niemczech, Belgii, Holandii, Hiszpanii, Wielkiej Brytanii, Szwajcarii. W swoich opisach autor obficie cytuje teksty źródłowe żydowskich autorów. Za jedną z najważniejszych przyczyn destruktywnej roli Żydów autor „Izraela. Jego przeszłości i przyszłości” uznał Talmud (opisując jego historie i zawartość autor stwierdził że Talmud zawiera często schizofreniczne brednie i wyraz chorego zainteresowania patologiami życia seksualnego). Zdaniem H. De Vries de Heekelingena Talmud: zezwala na wykorzystywanie i okradnie gojów, uznaje gojów za nie ludzi tylko człekokształtne bydło, nakazuje ukrywanie talmudycznych nauk przed gojami (znajomość hebrajskiego wśród gojów wymusiła wydawanie przez Żydów ocenzurowanych wydań Talmudu i uczenie ukrywanych wersetów ustnie), wychowuje Żydów w nienawiści do gojów, uznaje kobiety za przedmiot służący Żydom do zaspakajania wszelkich perwersyjnych zachcianek, zawiera przepisy rytualnego oczyszczania tak jakby Żydzi cierpieli na zaburzenia kompulsywne, wykazuje niezdrowe zainteresowanie patologiami życia seksualnego. W swej pracy francuski publicysta cytując stwierdzenie Bernarda Lazar że Talmud, judaizm rabiniczny „Wyłączył Izrael ze wspólnoty narodów, uczynił z niego zdziczałego samotnika, zbuntowanego przeciw wszelkiemu prawu, wrogiego wobec wszelkiego braterstwa, zamkniętego dla każdej myśli pięknej, szlachetnej i wspaniałomyślnej, uczynił z Izraela naród nędzny i mały, zgorzkniały w odosobnieniu, ogłupiały na skutek wychowania ciasnego, zdemoralizowany i spaczony przez nie dającą się usprawiedliwić pychę”. Zdaniem autora „Izraela. Jego przeszłości i przyszłości” „Talmud urobił ostatecznie mózgi żydowskie”, by „nienawiść i pogarda, głoszone przez długie wieki, ustaliły się ostatecznie w umyśle żydowskim”. Zdaniem H. De Vries de Heekelingena Talmud ograniczył intelektualnie Żydów i zamknął ich w nienawiści i zabobonach, odpowiada za to że „Żyd bezsprzecznie posiada dwie moralności, jedną dla bliźnich, to znaczy dla Żydów, inną zaś posługuje się w stosunkach z gojami”. Według francuskiego publicysty Talmud „stworzył umysłowość, która nie posiada żadnego powinowactwa z chrystianizmem, i będzie stale w sprzeczności z umysłowością chrześcijan”. Według autora „Izraela. Jego przeszłości i przyszłości” Żydzi mają skłonność do niszczenia ustroju społecznego w celu budowy nowego utopijnego ustroju. Dodatkowo widzą siebie w roli przywódców rewolucji. Zdaniem H. De Vries de Heekelingena Żydzi odrzucają cywilizacje zachodnią bo jest ona całkowicie obca tożsamości żydowskiej (której bliski jest komunizm). Zdaniem francuskiego autora „komunizm to nic innego, jak całkowity trumf wartości żydowskich nad wartościami chrześcijańskimi”, a „wszelkimi ruchami rewolucyjnymi, począwszy od rewolucji francuskiej, kierowali Żydzi”. Zdaniem autora książki Żydzi: swoją tożsamością przesiąkli ruch socjalistyczny, zdeterminowali ideowo rewolucje francuską, personalnie angażowali się w masonerie, działalność partii socjalistycznych i liberalnych, ponoszą całkowitą odpowiedzialność za sowieckie zbrodnie (byli przewodnią siłą w ZSRR, stworzyli ideowe podstawy komunizmu, sfinansowali ruch komunistyczny i rewolucje bolszewicką w ZSRR przeprowadzili komunistyczną rewolucje na Węgrzech, byli uprzywilejowaną klasą społeczną podczas gdy prześladowano chrześcijan). Pisząc o dominacji Żydów w ZSRR H. De Vries de Heekelingen przytoczył bardzo szczegółowe dane. Według autora „Izraela. Jego przeszłości i przyszłości” Żydzi w dążeniach do władzy nad światem posługują się: demoralizowaniem gojów oraz niszczeniem chrześcijaństwa (tak bardzo nienawidzą Jezusa i jego wyznawców), gospodarki wolnorynkowej (komunizm daje im możliwość kontroli całej upaństwowionej własności), państw narodowych, więzi narodowych, wprowadzaniem w życie globalnej władzy światowej (za pośrednictwem globalizacji i masonerii). Zdaniem H. De Vries de Heekelingena „Żyd uwziął się na nasza religie, naszą cywilizacje, owoce naszego trudu i na naszą wolność. Musimy wiec my chrześcijanie i Ariowie bronić się. Zdaniem francuskiego publicysty żydzi by zdobywać kontrole nad gojami gotowi są udawać nawrócenia i asymilacje z tubylcami (udawać bo pozostają w swojej totalitarnej i rasistowskiej mentalności wyrosłej z Talmudu, judaizmu, ustroju kahalnego, teokracji rabinów – szczególnie widocznej wśród prymitywnych Żydów z Europy Wschodniej). Zdaniem autora książki społeczności Żydowskie domagają się zniesienia wszelkich barier w napływie Żydów, wykorzenienia chrześcijaństwa z życia publicznego, pełnej laicyzacji państwa, usunięcia z administracji goi nie lojalnych wobec Żydów, filosemickiej cenzury, uniformizacji stosunków społecznych. Z niezwykłą i żarliwą sympatią autora „Izraela. Jego przeszłości i przyszłości” spotkała się idea syjonistyczna i syjonizm, emigracja do Palestyny, nowoczesny nacjonalizm żydowski, które uzdrowią i uszlachetnia duszę żydowską. Zdaniem H. De Vries de Heekelingena celem syjonizmu jest utworzenie nowego państwa żydowskiego wolnego od patologii widocznych w społeczności żydowskiej. W swej książce H. De Vries de Heekelingen bardzo dokładnie opisuje organizacje syjonistyczne, historie zasiedlania Palestyny, żydowskie ugrupowania w Palestynie, kibuce. Francuski publicysta cnotliwość syjonistów sławi przywołując obraz Arabów - leni którzy z Palestyny urządzili nieurodzajną pustynie (i których z nędzy wyciąga przyjazna ręka syjonistycznego osadnika). Według autora książki syjoniści odrodzili Palestynę, odnieśli ogromne sukcesy w palestyńskim rolnictwie, palestyńskim uprzemysłowieniu i modernizacji. Francuski publicysta domagał się oddania pod żydowską kolonizacje Palestyny, Jordanii, Syrii i Iraku.              
Copyright © 2009 www.internationalresearchcenter.org
Strony Internetowe webweave.pl